Cookie melding
Augeo gaat zeer zorgvuldig om met haar informatie en zal deze gegevens nooit aan derden ter beschikking stellen.
Huiselijk geweld is een complex probleem om te herkennen. Er zijn geen eenduidige signalen en er is meestal sprake van verschillende signalen samen waardoor je het vermoeden krijgt dat er sprake kan zijn van huiselijk geweld. Veel professionals vinden het zo mogelijk nog lastiger om intieme terreur te herkennen dan andere vormen van huiselijk geweld. Want hoe kom je van ‘er klopt hier iets niet’ naar ‘deze gedragingen samen wijzen op intieme terreur’? Zeker als de personen in kwestie zelf niet spreken over controle, macht en dwang, of dit juist relativeren of ontkennen?
Feedback
Alle antwoorden zijn mogelijk signalen van intieme terreur, maar hoeven dit natuurlijk niet te zijn.
Bij het signaleren van intieme terreur gaat het niet zozeer om afzonderlijke incidenten, maar om een patroon van gedragingen waarbij één partner controle en dwang inzet om macht uit te oefenen over de ander.
Deze controle kan zich op verschillende manieren uiten, bijvoorbeeld door het beperken van bewegingsvrijheid, financiële middelen of communicatiemogelijkheden. Daarnaast is vaak sprake van psychisch geweld, zoals kleineren, negeren, vernederen en isoleren. Ook lichamelijk geweld en seksuele dwang kunnen onderdeel zijn van het patroon.
Jessica Terwiel zegt hierover: ‘Het heeft geen zin om op signalen te letten, want die zien er onafhankelijk van elkaar doodnormaal uit. Dat patroon moet je zien te ontdekken, en dat doe je door te zoeken en te peuren. Een systeemtherapeut die een gezamenlijk gesprek met een stel voert, weet bijvoorbeeld niet dat het slachtoffer al maanden op de grond slaapt als een hond. Als het slachtoffer daarover iets zegt, kan de pleger vervolgens thuis haar huisdier ombrengen.’
Kinderen kunnen ook direct slachtoffer zijn; denk aan manipulatie, overmatige controle, bepalen met wie een kind mag omgaan, vernederende straffen en zelfs seksuele uitbuiting.